Het is verbazingwekkend hoe gemakkelijk het is om je open te stellen voor een persoon die je nog nooit hebt ontmoet. Je gaat een chatroom binnen, misschien uit verveling, misschien uit nieuwsgierigheid, en plotseling typ je alsof je de persoon al jaren kent. Geen profielfoto, geen achtergrondcontrole, geen verwachtingen. Gewoon twee mensen achter schermen, pratend alsof de buitenwereld niet bestaat.
Dat is de aantrekkingskracht van anonieme online chats: ze snijden de onnodige geluiden weg. Geen filters, geen noodzaak om indruk te maken. Je maakt je geen zorgen of je haar goed zit of dat je glimlach geforceerd lijkt. Alles wat je doet is praten, en tenminste voor even, zijn woorden genoeg.
Soms zijn de gesprekken licht en onnozel — favoriete snacks, rare gewoonten, muziekaanbevelingen laat in de nacht. Maar andere keren gaan ze dieper: mensen bekennen dingen die ze nog nooit hardop hebben gezegd. Dingen die ze waarschijnlijk niet zouden delen met vrienden of familie. Misschien is het omdat er geen gezicht is om je te beoordelen. Misschien omdat het, voor één keer, veilig voelt om eerlijk te zijn.
Het Onverwachte Comfort van Anonimiteit
Er is iets bevrijdends aan het zijn van niemand in het bijzonder. Je kunt het beeld dat je hebt opgebouwd laten vallen en gewoon zijn wie je werkelijk bent op dat moment. De rustige versie van jezelf. Degene die niet hoeft op te treden.
Het is een vreemd soort eerlijkheid, niet het soort dat je plant, maar het soort dat eruit stroomt als je stopt met doen alsof. Je begint te praten over je angsten, je herinneringen, die kleine details die jou jou maken. En hoewel de persoon aan de andere kant je naam niet kent, begrijpen ze het op de een of andere manier. Ze begrijpen het.
